Kartazoon

Zasięg:

Początkowo jedynie Indie, później cała Europa, Azja (oprócz krańców północnych) i Afryka. Żyje na skałach i wrzosowiskach.

Wygląd:

Płowy koń z gęstą grzywą. Ma on na czole pojedynczy, skręcony, czarno zabarwiony na końcu róg długości rzędu 35 – 45 centymetrów. Jego nogi przypominają słoniowe, ogon natomiast świński, oczy żółte u samic, czarne u samców.

Pożywienie:

Szczury, myszy i inne małe ssaki, ptaki, jaszczurki, żaby i robaki.

Rozród:

Od końca zimy do wiosny. Ciąża trwa 3 miesiące, już po 2 tygodniach od narodzin źrebaki są samodzielne. Dziwnym i iście barbarzyńskim zwyczajem jest zabijanie pierwszego źrebaka samicy. Przewodnik stada rozrywa w drugim miesiącu zapłodnienia swym rogiem jej brzuch. Przypuszcza się, ze robią to, by przerwać pierwszą macicę. (Kartazoońskie samice mają 2 macice umieszczone jedna w drugiej. Ta mniejsza jest za mała, by zmieścić płód.) Róg wyrasta mu po roku

Inne informacje:

Czasem poluje na własne źrebaki. Na co dzień bardzo agresywny, na szczęście rany zadane jego rogiem szybko się goją za sprawa czarnej substancji zawartej w jego czubku – acerbaninie. Łagodnieje podczas róji, wtedy to dziewice mogą pobrać delikatnie nakłuwając rybią ością przez 3 pełnie księżyca moczoną w wywarze z lipy czubek rogu, acerbaninę. Żyją w stadach.